odgłos () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) dźwięk towarzyszący jakiejś czynności lub wydawany przez coś, brzmienie czegoś
(1.1)
(1.1) Z zewnątrz bazy dobiegały odgłosy walki. Ściany placówki drżały od trafień.
(1.1) odgłos kroków • odgłos rozmowy
(1.1) dźwięk
(1.1) bełt, brzęk, bulgot, bzyk, chrobot, chrzęst, czkawka, echo, gwizd, huk, jęk, kaszlnięcie, kichnięcie, klaśnięcie, łkanie, łopot, mlask, świst, pisk, plusk, pogwar, pukanina, ryk, salwa, skowyt, skrzyp, stuk, syk, szloch, szum, szurgot, tętent, terkot, trzask, tupot, uderzenie, westchnienie, wycie, zgrzyt
angielski: (1.1) sound francuski: (1.1) bruit rosyjski: (1.1) отглос , отголосок , отзвук , эхо tybetański: (1.1) ང་ར ukraiński: (1.1) ві́дгомін , ві́дголос , відлу́ння