röntgen () ,
rzeczownik policzalny (1.1) rentgen
(1.1) röntgen; röntgens
röntgen ()
,
czasownik przechodni (1.1) prześwietlać, prześwietlić
(1.1)Wiktionary.de, röntgen (Konjugation) röntgt, röntgte, geröntgt (haben)
(1.1) Ein Sportmediziner röntgte mein Bein, konnte aber nichts sehen.Spiegel online, Man läuft, wie man sich besohlt, 27.02.2009 → Lekarz sportowy prześwietlił mi ( moją) nogę, ale nic nie mógł zobaczyć.
Röntgen
od nazwiska odkrywcy promieniowania rentgenowskiego Wilhelma Conrada Röntgena.
röntgen ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) rentgen (1.2) rentgen
(1.1) poslať pacienta na röntgen
(1.1) rtg
röntgenový röntgenovo röntgenovať
röntgen ()
rzeczownik (1.1) rentgen
(1.1) rentgen, rentgen;
(1.1) röntgenapparat • röntgenbehandling • röntgenbild • röntgenfoto • röntgengenomlysning
röntgenolog, röntgenologi, röntgning röntga röntgenologisk
röntgen ()
rzeczownik (1.1) rentgen (1.2) rentgen (aparat) (1.3) rentgen (badanie) (1.4) rentgen (zdjęcie)
(1.2) röntgenkészülék (1.3) röntgenvizsgálat (1.4) röntgenfelvétel
röntgenesség, röntgenezés röntgenez röntgenes