edziĝo ()
rzeczownik (1.1) ślub (1.2) ślub (męskiej pary homoseksualnej) (1.3) małżeństwo
(1.1-3)
(1.1-2) Ili nur aludis sian edziĝon al mi. → Oni tylko napomknęli mi o swoim ślubie.
(1.1-2) edziĝovojaĝo • edziĝopova • edziĝofesto
(1.1) geedziĝo, geedziĝa ceremonio, nupto (1.2) nupto (1.3) geedzeco, edzeco
(1.1) eksedziĝo
edzeco, geedzeco, novgeedzoj edziĝi, edziniĝi, geedziĝi edziĝa, edzeca, geedza, senedza, eksteredzeca de edziĝo tro malfrua orfoj naskiĝas • edziĝo laŭ koro, laŭ la kvanto da oro • edziĝo najbara garantias de eraro • edziĝo pro amo flamanta al la sako sonanta • edziĝo tro momenta estas longapenta • fianĉiĝo ne estas edziĝo • ĝis la edziĝo ĝi resaniĝos • ĝis la edziĝo venos resaniĝo • tro rapida edziĝo — porĉiama kateniĝo
(1.1) znaczenie archaiczne z racji dosłownego znaczenia tj. stawania się mężem. Obecnie używane w stosunku męskich par homoseksualnych, zaś ślub pary heteroseksualnej określa się terminem geedziĝo, zaś żeńskiej pary heteroseksualnej edziniĝo. Teoretyczne znaczenie w stosunku do jednej osoby tj. rzeczownik odczasownikowy od „żenić się” / „wychodzić za mąż” jest raczej niespotykany. Należy przy tym wspomnieć, że znaczenie pierwotne (1.1) nadal jest bardzo często spotykane. (1.2)