skłonność () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) potencjalna, niekiedy ujawniająca się cecha (1.2) upodobanie do czegoś (1.3) sympatia dla kogoś
(1.1-2) (1.3)
(1.1) Masz skłonności do gniewu, które niszczą twoje relacje z innymi. (1.2) Mam skłonności do edytowania artykułów, nawet gdy wiem, że powinienem się zająć czymś ważniejszym. (1.3) Ich wzajemne skłonności były tematem wielu plotek w biurze. mieć skłonność (skłonności) do + , mieć skłonność (skłonności) ku +
(1.3) skłonność serca • wzajemne skłonności
(1.1) inklinacja, tendencja, dyspozycja, predyspozycja, zdolność, podatność (1.2) słabość, upodobanie, feblik, ciągoty, ciągotki (1.3) sympatia, chęć, ciągoty, pociąg
(1.1) brak skłonności (1.2) niechęć, brak skłonności (1.3) niechęć, nieprzychylność
skłaniać (się), skłonić (się) skłonny skłon
w znaczeniu (1.2) zwykle w
angielski: (1.1) disposition, inclination; (1.2) penchant, bias, leaning arabski: (1.2) ميل baskijski: (1.1) joera; (1.2) zaletasun duński: (1.1) tilbøjelighed ; (1.2) tilbøjelighed ; (1.3) tilbøjelighed esperanto: (1.1) inklino, tendenco, emo luksemburski: (1.1) Hang niemiecki: (1.2) Neigung norweski (bokmål): (1.1) tilbøyelighet / norweski (nynorsk): (1.1) tilbøyelegheit rosyjski: (1.1) скло́нность ; (1.2) скло́нность ; (1.3) фаво́р