moralność ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zbiór zasad postępowania zgodnych z tym, co jest dobre, prawidłowe, nieszkodliwe;
(1.1)
(1.1) Część komentatorów zwraca uwagę, że poczucie moralności w Chile podlega głębokim zmianom.
(1.1) purytańska moralność • upadek moralności
(1.1) etyczność
(1.1) niemoralność, nieetyczność
moralizacja , moralizatorka , moralizator , moralizm , moralistyka , moralizatorstwo , moralista , moralistka , moralitet , morał , morale , moralizowanie moralizować moralny, moralistyczny, moralizatorski, moralnościowy moralnie, moralistycznie, moralizatorsko
moralność Kalego • obraza moralności • podwójna moralność
(1.1) Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego. Inne słowniki (np.: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, Uniwersalny słownik języka polskiego) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
angielski: (1.1) morality arabski: (1.1) أخلاقيات baskijski: (1.1) moraltasun, moralitate białoruski: (1.1) маральнасць białoruski (taraszkiewica): (1.1) навучальнасьць , звычаёвасьць bułgarski: (1.1) моралност czeski: (1.1) morálnost duński: (1.1) moral , moralitet francuski: (1.1) morale hawajski: (1.1) maikaʻi hebrajski: (1.1) מוסר hiszpański: (1.1) moralidad interlingua: (1.1) moralitate japoński: (1.1) jidysz: (1.1) מאָראַל (moral) kataloński: (1.1) moralitat koreański: (1.1) 도덕 (道德) łaciński: (1.1) moralitas niderlandzki: (1.1) moraal niemiecki: (1.1) Sittlichkeit , Moralität , Moral perski: (1.1) اخلاق rosyjski: (1.1) моральность sanskryt: (1.1) धर्म slovio: (1.1) moralost (моралост) turecki: (1.1) ahlak ukraiński: (1.1) моральність wilamowski: (1.1) moralitēt, moralitet włoski: (1.1) moralità