komplementarność () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wzajemne uzupełnianie się
(1.1)
(1.1) niekomplementarność
komplementariusz komplementarny komplementarnie
Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego. Inne słowniki (np.: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
angielski: (1.1) complementarity, complementariness białoruski: (1.1) камплементарнасць interlingua: (1.1) complementaritate rosyjski: (1.1) комплементарность , взаимодополняемость