upstairs ()
rzeczownik (1.1) piętro, część budynku wyżej przysłówek (2.1) na piętrze, na górze (2.2) na piętro, na górę (2.3) w głowie, w mózgu (2.4) w niebie przymiotnik (3.1) górny, na piętrze
(2.1) I hate the people who live upstairs, and I especially hate their piano. → Nienawidzę ludzi mieszkających na piętrze, a szczególnie nienawidzę ich pianina. (3.1) They can sleep in the upstairs bedroom. → Oni mogą spać w górnej sypialni (lub: w sypialni na piętrze).
downstairs
stair, stairs, downstairs downstairs downstairs