ziołolecznictwo () , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) dział medycyny i farmakologii zajmujący się wytwarzaniem leków ziołowych oraz ich stosowaniem w profilaktyce i terapii chorób;
(1.1)
(1.1) Zakonnicy trudnili się ziołolecznictwem, gdyż takie były wymogi epoki.
(1.1) fitoterapia, fitofarmakologia
angielski: (1.1) herbalism, botanical medicine, medical herbalism, herbal medicine, herbology, phytotherapy chorwacki: (1.1) travarstvo czeski: (1.1) fytoterapie francuski: (1.1) phytothérapie hindi: (1.1) जड़ी-बूटी चिकित्सा hiszpański: (1.1) fitoterapia japoński: (1.1) koreański: (1.1) 약용식물 litewski: (1.1) žolininkystė niemiecki: (1.1) Pflanzenheilkunde nowogrecki: (1.1) βοτανοθεραπεία , φυτοθεραπεία perski: (1.1) گیاهان دارویی serbski: (1.1) траварство słowacki: (1.1) fytoterapia , zelinkárstvo , bylinkárstvo słoweński: (1.1) zeliščarstvo szwedzki: (1.1) fytoterapi tajski: (1.1) ยาสมุนไพร turecki: (1.1) herboloji węgierski: (1.1) gyógynövény włoski: (1.1) erboristeria