used to

used to ()

czasownik półmodalny (1.1) tłumaczony czasem przeszłym, czasem też przez zwyknąć, kiedyś (używany do stanów lub nawyków, które już nie zachodzą) fraza przymiotnikowa (2.1) przyzwyczajony, tolerujący, akceptujący

(1.1) I used to drink a lot, but now I'm an abstinent → Kiedyś dużo piłem, ale teraz jestem abstynentem. (2.1) I am used to cleaning up other people’s mess. → Jestem przyzwyczajony do naprawiania tego, co inni napsuli. (2.1) I became used to his ways. → Przyzwyczaiłem się do jego stylu działania.

(1) used to + (2) used to + ; used to + continuous (forma -ing)

(1.1) formerly

forma past od use + to

(1) Stosowane i dopuszczalne są wszystkie poniższe formy zaprzeczenia: did not use to; didn't use to never used to (bardziej formalne i rzadkie) used not to; usedn't to; usen't to a także formy tworzenia pytań: did podmiot use to […]? (bardziej formalne i rzadkie) used podmiot to […]? Preferowana konstrukcja różni się w zależności od regionu, występowały też zmiany w czasie. W sytuacji użycia used to bez następującego czasownika, w niektórych regionach dodaje się do (np. He works harder than he used to do.) a w innych czasownik pomija się (He works harder than he used to.). (2) W odróżnieniu od konstrukcji (1) w tym znaczeniu used to może odnosić się także do teraźniejszości i przyszłości.