jednoczesny ()
, ,
przymiotnik (1.1) odbywający się, zachodzący w tym samym czasie, w tej samej chwili
(1.1)
(1.1) Trzej obecni w mieście członkowie przyszłego Rządu Narodowego stracili głowę i postanowili odwołać wybuch powstania; w parę godzin później cofnęli i ten rozkaz odwoławczy. W ten sposób załamał się plan jednoczesnego, ogólnopolskiego wybuchu.
(1.1) jednoczesny wymarsz/występ • jednoczesne działanie/użytkowanie
(1.1) równoczesny
(1.1) oddzielny
jednoczesność jednocześnie
angielski: (1.1) simultaneous czeski: (1.1) současný duński: (1.1) samtidig esperanto: (1.1) koincida hiszpański: (1.1) simultáneo japoński: (1.1) 同時 łotewski: (1.1) vienlaicīgs niderlandzki: (1.1) gelijktijdig niemiecki: (1.1) gleichzeitig norweski (bokmål): (1.1) samtidig norweski (nynorsk): (1.1) samtidig portugalski: (1.1) simultâneo rosyjski: (1.1) одновременный szwedzki: (1.1) samtida węgierski: (1.1) egyidejű