fertig ()
przymiotnik (1.1) gotowy, również jako przygotowany lub ukończonyNowy słownik niemiecko-polski, Wyd. Zielona Sowa, Kraków 2003, s. 227. (1.2) zmęczony, wykończony (1.3) biegły, wprawnyPaweł Kalina, Podręczny słownik niemiecko-polski, Wiedza Powszechna, Warszawa 1963, s. 219.
(1.1-2)
(1.2) fertig sein → kończyć, skończyć (1.2) fertig werden → radzić sobie, poradzić sobie
(1.1) gotów (1.2) wyczerpany; załatwiony, zrujnowany
Fertigkeit , Fertigen , Fertigung , Fertiger fertigen
(1.1) źródłosłów dla