__TOC__ malice ()
rzeczownik niepoliczalny (1.1) złośliwość, zła wola
(1.1) malice;
(1.1) malevolence, enmity, hostility, ill-will, spite
malicious
malice ()
przysłówek (1.1) złośliwie
(1.1) Li faris tion ŝajne ebria – intermetis malice MefresBolesław Prus, La faraono, Esp. Centra Librejo, Paryż, 1926, tłum. Kazimierz Bein, Kabe, Księga druga, rozdział XV.. → Robił to niby po pijanemu — wtrącił złośliwie Mefres. (1.1) Asesor' pli malice ŝin igis kompari - Al in' serĉanta lokon, kie neston fariAdam Mickiewicz, Sinjoro Tadeo, Pola Esperanta Asocio 1986, tłum Antoni Grabowski, (Księga III, str 71). → Asesor złośliwiej porównał ją do samicy szukającej miejsca, gdzie zbudować gniazdo.
malico malica
malice ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) złośliwość
(1.1) méchanceté, malignité, perfidie
malicieux