koncyliacyjność () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) skłonność do pokojowego rozwiązywania sporów
(1.1)
(1.1) Tutaj widać wyraźnie jego prawicowe i konserwatywne przekonania, jednocześnie jednak zdolność do kompromisu i koncyliacyjność, był zdolny do współpracy z osobami, z którymi wcześniej się nie zgadzał.z Internetu: Andrzej Celiński o Bronisławie Komorowskim w kwietniu 2010 r.
(1.1) bezkonfliktowość, elastyczność, giętkość, kompromisowość, pojednawczość, ugodowość
(1.1) bezkompromisowość, nieprzejednanie, nieugiętość, nieustępliwość, niezłomność, pryncypialność, stanowczość, zatwardziałość
koncyliacja , koncyliaryzm , koncyliarysta koncyliacyjny koncyliacyjnie
słowacki: (1.1) konciliantnosť