koncyliacyjny () , ,
przymiotnik jakościowy (1.1) odnoszący się do koncyliacji, skłonny do koncyliacji
(1.1)
(1.1) Oznaczało to akceptację, z niewielkimi korektami, propozycji reform przedstawianych przez najsilniejsze państwa członkowskie w celu kreacji wizerunku partnera koncyliacyjnego oraz dbającego o interes wspólnotowyPaweł Musiałek „Główne kierunki polityki zagranicznej rządu Donalda Tuska w latach 2007-2011”, str. 5-6.. (1.1) Ciekawe też, jaką reakcję wywoła nowy, koncyliacyjny wizerunek prezesa PiSMichał Krzymowski „Polityka po resecie”, wprost.pl, dostęp 2010-04-25..
(1.1) ugodowy, pojednawczy, kompromisowy, polubowny
koncyliacja , koncyliacyjność koncyliacyjnie
słowacki: (1.1) konciliantný