mandamus ()
rzeczownik policzalny (1.1) nakaz zastosowania się do przepisu prawnego określającego dany obowiązek przez sąd niższej instancji, organ administracyjny czy osobę prawną; ponaglenie czasownik przechodni (2.1) wydać nakaz spełnienia obowiązku prawnego; ponaglić
(1.1) mandamus; mandamuses (2.1) mandamus, mandamused, mandamused, mandamuses, mandamusing
(1.1) writ of mandamus
peremptory mandamus • writ of mandamus
→ przykazujemy, dajemy rozkaz