ork ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy (1.1) rosły człekokształtny potwór z zieloną skórą; rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) rosyjski żołnierz, okupant
(1.1) (2.1)
(1.1) Za goblinami szli orkowie, a za orkami cała chmara innych obrzydliwych stworów. (2.1) W przerwach między bitwami pijane orki wychodziły z opancerzonych transporterów. Chodzili po domach z karabinami maszynowymi i straszyli bezbronnych cywilów!Szymon Opryszek „Ruskie orki weszły do mojego domu. Świadectwo z okupowanej ukraińskiej wioski. Opowieść Tanii”, OKO.press, 2022-04-06
(1.1) potwór, stwór (2.1) żołdak, sołdat, Rosjanin
Orkus orczy, orkowy
(1.1) (2.1)
angielski: (1.1) orc czeski: (1.1) ork duński: (1.1) ork francuski: (1.1) orque , orc hiszpański: (1.1) orco islandzki: (1.1) orki japoński: (1.1) オーク litewski: (1.1) orkas łaciński: (1.1) orcus niemiecki: (1.1) Ork nowogrecki: (1.1) ορκ portugalski: (1.1) orc quenya: (1.1) urco słowacki: (1.1) ork ukraiński: (1.1) орк ; (2.1) орк węgierski: (1.1) ork włoski: (1.1) orco
ork ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) ork
ork ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) ork
ork ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) siła
(1.1) en ork, orken;
orka orkeslös
ork ()
rzeczownik (1.1) ork