lemiesz ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) dolna część pługa odcinająca skibę; (1.2) płaska kość stanowiąca tylną część przegrody nosowej; (1.3) element roboczy spycharki lub równiarki; (1.4) płyta przy lawecie działa zapobiegająca odrzutowi przy wystrzale
(1.1-4)
(1.1) Celtom zawdzięczamy żarna, pług z żelaznym lemieszem umożliwiający głęboką orkę, żelazne podkowy (hutnictwo żelaza i kowalstwo stało na wysokim poziomie). (1.1) Właśnie co dopiero odwalił na cały lemiesz sąsiadowi skibę i stając obejrzał się, czy ta kto nie idzie.
lemieszka , Lemieszów lemieszowy
przekuć / przekuwać miecze na lemiesze
→ ostrze radła
angielski: (1.1) plowshare; (1.2) plowshare bone, vomer; (1.3) blade; (1.4) spade bułgarski: (1.1) лемеж duński: (1.2) plogskærben francuski: (1.1) soc ; (1.2) vomer ; (1.3) lame ; (1.4) bêche hiszpański: (1.1) reja ; (1.2) vómer ; (1.3) pala ; (1.4) arado de cureña, pala kazachski: (1.1) түрен litewski: (1.1) noragas łaciński: (1.1) vomer nowogrecki: (1.1) υνί ; (1.2) ύνιδα ; (1.3) λεπίδα , άκρο σάρωσης; (1.4) αγκύρωση πυροβόλου rosyjski: (1.1) лемех włoski: (1.1) vomere ; (1.2) vomere ; (1.4) vomere