skoro () ,
spójnik (1.1) spójnik wprowadzający zdanie podrzędne, komunikujący, iż treść zdania podrzędnego stanowi przesłankę dla zdania nadrzędnego (1.2) spójnik służący do rozpoczęcia zdania podrzędnego oznaczającego przyczynę, warunek czegoś przysłówek (2.1) prędko, rychło, szybko (2.2) w użyciu orzeczeniowym ktoś do czegoś skory, skłonny
(1.1-2) (2.1-2)
(1.1) Skoro z prawdy wynika tylko prawda, więc zaczynając od prawdziwych przesłanek można w matematyce dojść tylko do prawdziwych wniosków. (1.1) Pójdziemy sami, skoro ty nie chcesz. (1.2) Skoro tylko wyjdę za mąż, wyprowadzę się.
(1.1) przed zdaniem podrzędnym; także w konstrukcjach skoro…, to… oraz skoro…, przeto… (2.2) skoro + C + do +
(1.1) jeśli, jeżeli (1.2) kiedy, gdy
skoro świt → wczesnym rankiem
angielski: (1.1) since, if; (1.2) when czeski: (1.1) jestliže, pokud; (1.2) až, jakmile, když hiszpański: (1.1) puesto que, ya que; (1.2) en cuanto, tan pronto como japoński: (1.1) なら (nara), ならば (naraba) jidysz: (1.1) ווי באַלד (wi bald) nowogrecki: (1.1) αφού, επειδή, εφόσον; (1.2) μόλις rosyjski: (1.1) если, так как szwedzki: (1.1) om, då, eftersom; (1.2) så snart, så fort ukraiński: (1.1) якщо
skoro ()
przysłówek (1.1) prawie, niemal, blisko (1.2) raczej
skoro ()
przysłówek (1.1) wkrótce, niebawem (1.2) wcześnie (1.3) prędko, szybko partykuła (2.1) prawie, niemal, bez mała
(1.2) skoro vstávať / líhať • skoro ráno
skorý
skoro ()
rzeczownik (1.1) szkoła