łapa ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) noga zwierzęcia niemającego kopyt (1.2) ręka, dłoń (1.3) element sprzętu laboratoryjnego służący do trzymania probówek (np. przy ogrzewaniu) (1.4) stopa u nogiHalina Świderska, Dialekt Księstwa Łowickiego, s. 112 (1.5) część pończochy okrywająca stopę
(1.1-3)
(1.1) Pies ma cztery łapy. (1.2) Z brudnymi łapami siadasz do stołu?! Idź się umyć.
(1.1) przednie / tylne łapy • ślady łap
łapanie , pułapka , łapacz , łapówka , łapownik , łapownictwo , łapówkarstwo łapka , łapeczka , łapcia łapsko łapczywy łapać , złapać
dać w łapę • dostać w łapę / wziąć w łapę • dostać po łapach • mieć maślane łapy • pchać się w łapy • pchać się z łapami • położyć łapę • ręce zmieniają się w łapy, jeśli biorą ochłapy • smarować / posmarować łapę • spaść jak kot na cztery łapy • spaść na cztery łapy • żyć na kocią łapę
angielski: (1.1) paw arabski: (1.1) قدم الحيوان bułgarski: (1.1) лапа ; (1.2) лапа czeski: (1.1) tlapa duński: (1.1) pote ; (1.2) pote esperanto: (1.1) piedo; (1.2) manaĉo francuski: (1.1) patte hiszpański: (1.1) pata , garra ; (1.2) manaza , garra kataloński: (1.1) pota liwski: (1.1) käpa łotewski: (1.1) ķepa niderlandzki: (1.1) poot niemiecki: (1.1) Pfote , Tatze rosyjski: (1.1) лапа ; (1.2) лапа ukraiński: (1.1) лапа ; (1.2) лапа węgierski: (1.1) mancs; (1.2) mancs włoski: (1.1) zampa ; (1.2) zampa