停

__TOC__ ()

11

()

czasownik (1.1) zatrzymać się, stanąć, robić postój (1.2) (o pojazdach) stawać, zatrzymywać, parkować, cumować (1.3) zatrzymać, wyłączyć wykrzyknik (2.1) stop, stój

(1.1) 我们可以观光之前在商店停一下。(wǒmen kěyǐ guānguāng zhīqián zài shāngdiàn tíng yīxià) → Możemy przed zwiedzaniem zatrzymać się na chwilę w sklepie. (1.2) 你应该停到车道去。(nǐ yīnggāi tíng dào chēdào qù) → Powinieneś zaparkować na podjeździe. (1.3) 紧急广播停了。(jǐnjí guǎngbò tíngle) → Transmisja alarmowa zakończyła się. ( zastopowała)

(1.1) 停留 (1.2) 停止 (1.3) 停顿

停车•停工•停火•停滞•不停•调停

→ człowiek + pawilon