brun ()
przymiotnik (1.1) brązowy (kolor) (1.2) opalony (1.3) ciemnoskóry (1.4) brunatny (nazistowski) rzeczownik (2.1) brąz (kolor)
(1) brun, brunt, brune;
(1.1) Hendes øjne er brune. → Jej oczy są brązowe.
(1.2) solbrændt
brune brunlig, brunagtig
(1.1) zobacz też: kolory w język duńskim
brun ()
(1.1) brunatny, brązowy
bruna, sunbruna, kaŝtanbruna, brunhara, brunhaŭta, sunbruniĝinta bruno, brunulo, brunulino, sunbruno brunigi, bruniĝi, sunbrunigi, sunbruniĝi
brun ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) brązowowłosy przymiotnik (2.1) brunatny (2.2) brązowy
(1.1) brun; bruns (2.1-2) brun , brune ; bruns , brunes
(2.2) marron
brune
Hasło we francuskim Wikisłowniku
brun ()
przymiotnik (1.1) brązowy
(1.1)
(1.1) Le Highland ha un color uniforme brun-rubie sed il ha individuos brun-jalne et occasionalmente nigre o maculate. → Highland ma kolor jednolity brązowo-czerwony, lecz osobniki mają brązowo-żółty i okazyjnie czarny lub cętkowany.
brunir, imbrunir brunette brunetta
(1.1) zobacz też: Indeks:Interlingua - Kolory
brun ()
przymiotnik (1.1) brązowy
(1.1) brun, brunt, brune
(1.1) På bakken lå det brune blader. → Na ziemi leżały brązowe liście.
brun ()
przymiotnik (1.1) brązowy
brun ()
przymiotnik (1.1) brązowy, brunatny
(1.1) brun, brunt, bruna;
(1.1) Den bruna klänningen passar dig. → Ta brązowa sukienka pasuje ci.
(1.1) brunbjörn • kopparbrun • nötbrun
brunaktig
(1.1) zobacz też: kolory w języku szwedzkim