bud ()
, ,
rzeczownik (1.1) pąk (1.2) kumpel (1.3) roczne cielę (któremu zaczynają rosnąć rogi) (1.4) marihuana (zwłaszcza mocna odmiana z pąków konopii) czasownik (2.1) pączkować (dosłownie i w przenośni) (2.2) zaczynać rosnąć (nie tylko o roślinach) (2.3) być jak pąk wykrzyknik (3.1) chłopie! (poufały zwrot do kumpla)
(2.3) budding virgin
(1.2) buddy
budding, budless
bud ()
(1.1) szopa, buda (1.2) barn
(1.1) budo, provbudo, telefonbudo (1.2) budo, femtobudo, mikrobudo, milibudo, nanobudo, pikobudo
bud ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) wieść, wiadomość (1.2) posłaniec
(1.2) postbud
(1.1) beskjed
bud ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) nakaz, rozkaz, przykazanie (1.2) wiadomość, wieść (1.3) oferta ett bud, budet, bud, buden
buda
bud ()
büd
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) buda
(1.1) bud; buda