__TOC__ kotka ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) samica kota (1.2) bazia; (1.3) o przymilnie zachowującej się kobiecie
(2.1) i od: kotek
(1.1-3)
(1.1) Na balkonie pięć kocurów zaleca się do mojej kotki! (1.2) Na drzewach pojawiły się już pierwsze kotki. (1.3) A gdzie to moja kotka mnie dziś zabiera? (2.1) Zdechł kotek i nie ma już kotka.
(1.1) kocur
kot , kociarz , kociara koteczka kocica kocić się, okocić się koci kocio
(1.1) zjadłaby go kotka przez noc (1.2) kotki wierzbowe
(1.1-3) niezachowanej formy kota, od kot (1.1-3) notowane od XV wieku
(1.2) angielski: (1.1) female cat, she-cat, queen arabski: (1.1) قطة baskijski: (1.1) kateme białoruski: (1.1) кошка ; (1.2) катах czeski: (1.1) kočka dolnołużycki: (1.1) kócka duński: (1.1) hunkat esperanto: (1.1) katino farerski: (1.1) ketta fiński: (1.1) kissa francuski: (1.1) chatte hindi: (1.1) बिल्ली hiszpański: (1.1) gata interlingua: (1.1) catta kaszubski: (1.1) kòtka korsykański: (1.1) ghjatta litewski: (1.1) katė niemiecki: (1.1) Katze novial: (1.1) kata rosyjski: (1.1) кошка rumuński: (1.1) mâță , pisică słowacki: (1.1) mačka szwedzki: (1.1) katt tuvalu: (1.1) pūsi ukraiński: (1.1) кішка wilamowski: (1.1) kić włoski: (1.1) gatta ; (1.2) amento, gattino
kotka ()
rzeczownik (1.1) orzeł
(1.1) kotk‧a
(1.1) korppikotka • kotkansiipi • merikotka
(1.1) zobacz też: Indeks:Fiński - Ptaki