staroniemiecki () , ,
przymiotnik (1.1) używany, powstały, dziejący się w dawnych Niemczech; pochodzący, wywodzący się z dawnych Niemiec
(1.1)
(1.1) Słowo ort w języku staroniemieckim na obszarach Nadrenii, północnych Niemiec i Skandynawii oznaczało czwartą część jakiejś całości, a w obiegu pieniężnym ćwierć talara.
niemiecki: (1.1) altdeutsch słowacki: (1.1) staronemecký szwedzki: (1.1) forntysk węgierski: (1.1) ónémet wilamowski: (1.1) aołddaojć