końcowy () , ,
przymiotnik (1.1) ten przed definitywnym końcem; bliski końcowi
(1.1)
(1.1) W końcowej części aktu dojdzie do zbrodni i zupełnie odwróci się stosunek kierownika do pracowników.
(1.1) część końcowa • egzamin końcowy • produkt końcowy • przypis końcowy • przystanek końcowy • punkt końcowy • użytkownik końcowy
(1.1) finalny, ostatni
(1.1) początkowy, pierwszy
koniec , zakończenie , końcóweczka , końcówka , końcowość kończyć końcowo skończony
angielski: (1.1) concluding, end, endtime, eventual arabski: (1.1) نهائي, أخير białoruski: (1.1) канцавы bułgarski: (1.1) краен chiński standardowy: (1.1) 最后 (zuìhòu) duński: (1.1) endelig, slut- esperanto: (1.1) fina francuski: (1.1) dernier, final, ultime hiszpański: (1.1) final norweski (bokmål): (1.1) endelig rosyjski: (1.1) концевой ukraiński: (1.1) кінце́вий włoski: (1.1) conclusivo, finale, ultimo