__TOC__ brace ()
, :
rzeczownik (1.1) aparat ortodontyczny (1.2) nawias klamrowy (1.3) korba do świdrów (1.4) bras (1.5) orteza (1.6) akolada czasownik (2.1) napinać (2.2) wzmacniać, usztywniać (2.3) brasować (2.4) szykować się, zbierać się
(1) brace; braces (2) brace, braced, braced, braces, bracing
(1.1) wear a brace • dental braces
(1.1) retainer, braces
braces bracing
brace up
, z
brace ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rodzaj zboża używanego do wyrobu piwa, żyto białeLexicon Latino–Polonicum — Słownik łacińsko–polski. Na wzór słownika Jakóba Facciolati przez X. Floryana Bobrowskiego ułożony, Wilno, 1822, s. 142
(1.1) brac|e, ~es
braces