nieposłuszeństwo () , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) cecha kogoś, kto jest nieposłuszny; brak posłuszeństwa
(1.1)
(1.1) Arabska tradycja nadała plemiennym przejawom nieposłuszeństwa kolektywną nazwę „ridda”, czyli apostazja, odrzuceniePaulina Lewicka, Wszystkie twarze imperium [w:] 14 wieków cywilizacji, której nie znamy. Historia Arabów. „Pomocnik Historyczny Polityki”, 11/2011, s. 25..
(1.1) krnąbrność, niekarność, niesforność, niesubordynacja
(1.1) posłuszeństwo
nieposłuszność nieposłuszny nieposłusznie
nieposłuszeństwo obywatelskie
angielski: (1.1) defiance, disobedience, unruliness arabski: (1.1) عصيان baskijski: (1.1) desobedientzia białoruski: (1.1) непаслушэнства , непаслухмянасць bułgarski: (1.1) непослушание , непослушност duński: (1.1) ulydighed esperanto: (1.1) malobeo francuski: (1.1) désobéissance hiszpański: (1.1) desobediencia kataloński: (1.1) desobediència nowogrecki: (1.1) παρακοή , ανυπακοή rosyjski: (1.1) непослушание , неповиновение