__TOC__ dostatek () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) dobrobyt; bogate, wygodne życie (1.2) odpowiednia ilość czegoś
(1.1-2)
(1.1) "Studenci na całym świecie: w USA, w Hiszpanii, w Algierii, w Polsce, walczą o prawdziwe sprawy. Tymczasem opływające w dostatek dzieciaki z francuskich miast martwią się, że chłopcy nie mogą wchodzić do akademików dziewcząt" – śmiał sięDziennik: Spóźniony kac po rewolucji 1968.
(1.2) żyć w dostatku (1.1) dostatek mleka / cukru / owoców / mięsa / mieszkań
(1.1) bogactwo, dobrobyt; (1.2) bogactwo
(1.1) niedostatek (1.2) niedostatek, niedobór
dostatczanie , dostateczny dostatni, dostateczny dostatnio
praca i statek dają dostatek
angielski: (1.1) affluence białoruski: (1.1) дастатак francuski: (1.1) aise slovio: (1.1) dostatok (достаток), dostatocx (достаточ) ukraiński: (1.1) достаток włoski: (1.1) abbondanza
dostatek ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) dostatek (odpowiednia ilość czegoś) (1.2) dostatek, dobrobyt
(1.1-2)