__TOC__ okrasa ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zaprawa dodawana do gotowych potraw (1.2) rzecz stanowiąca upiększenie (1.3) piękno (1.4) słoninaObrzędy i zwyczaje na Mazurach, zapisała Alina Ścieborzanka, w: Z gwary warmińskiej i mazurskiej, „Poradnik Językowy” nr 2/1952, s. 29.
(1.1-4)
(1.1) Trwały i łatwy w przechowaniu smalec spożywano z chlebem, a skwarki służyły jako okrasa, zwłaszcza w suchych produktach zbożowych. (1.2) Żarty kapelana stanowiły okrasę każdego spotkania sodalicji.
(1.1) omasta (1.2) ozdoba
(1.1) tłuszcz (1.2) upiększenie
krasa , okraszanie , okraszenie , kraszanka krasić, okrasić , okraszać
czeski: (1.2) okrasa kaszubski: (1.1) òbòna niemiecki: (1.1) Speckfett wilamowski: (1.1) mȧhsuł
okrasa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ozdoba
(1.1)
okrášlit, okrašlovat okrasný