__TOC__ grimace ()
; lub
rzeczownik policzalny (1.1) grymas czasownik nieprzechodni (2.1) skrzywić się
(1.1) grimace; grimaces (2.1) grimace, grimaced, grimaced, grimaces, grimacing
(2.1) I grimace at the very thought of blood. → Krzywię się na samą myśl o krwi.
(1.1) to make/give a grimace of → skrzywić się z czegoś (2.1) to grimace with/in disgust → skrzywić się z obrzydzeniem • to grimace at thought of → skrzywić się na myśl
(1.1) wince (2.1) wince
grimace ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) grymas, wykrzywienie twarzy
(1) grimace; grimaces
(1.1) faire la grimace → robić grymasy