__TOC__ ozimina ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zboże wysiewane jesienią
(1.1)
(1.1) Pola okrywały się już ciemnoszmaragdowym puchem ozimin, dobywających się cieniutkimi źdźbłami, co jak mgła przysłaniały zagony z lekka wygięte, podobne do rąk długich, oplatających w miłosnym uścisku pierś ziemiStefan Żeromski, Opowiadania, Książka i Wiedza, Warszawa 1985, s. 14..
(1.1) siać oziminę
(1.1) zboże ozime, pszenica ozima
zima ozimy, oziminny, zimowy zimą, zimowo
przysłowia: oziminę siać w fartuchu, a jarzynę w kożuchu • sierpa trzeba oziminie, kosa się zejdzie jarzynie
nowopruski: (1.1) zēimis słowacki: (1.1) ozimina ukraiński: (1.1) озимина
ozimina ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ozimina
(1.1) orba pod oziminy
ozimný, oziminový