drażnić () , ,
czasownik przechodni niedokonany (1.1) irytować, denerwować kogoś; działać komuś na nerwy (1.2) podrażniać, wywoływać podrażnienie (np. skóry) czasownik zwrotny niedokonany drażnić się (2.1) droczyć się z kimś, przekomarzać się
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Nie drażnij tego psa, bo gdy się naprawdę zdenerwuje, może cię ugryźć! (1.2) Większość typowych kosmetyków dostępnych w supermarketach drażni moją skórę.
podrażnienie , drażnienie , rozdrażnienie , drażliwość przedrzeźnić, podrażnić , zadrażnić drażliwy
dobry człowiek psa nie drażni
albański: (1.1) acaroj; (1.2) acaroj angielski: (1.1) irritate; (1.2) irritate duński: (1.1) irritere; (1.2) irritere esperanto: (1.1) inciti; (1.2) inciti estoński: (1.1) ärritama; (1.2) ärritama fiński: (1.1) ärsyttää; (1.2) ärsyttää francuski: (1.1) irriter; (1.2) irriter hiszpański: (1.1) irritar; (1.2) irritar liwski: (1.1) ertlõ; (1.2) ertlõ niderlandzki: (1.1) irriteren, ergeren portugalski: (1.1) irritar; (1.2) irritar rosyjski: (1.1) дразнить, раздражать, действовать на нервы; (1.2) раздражать skolt: (1.1) viggted, ärggeed; (1.2) ärggeed ukraiński: (1.1) дражнити; (1.2) дражнити włoski: (1.1) irritare; (1.2) irritare