__TOC__ Betlejem ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna (1.1) miasto w środkowej części Palestyny;
(1.1) lub
(1.1) Do Betlejemu pełni radości, / Śpieszmy powitać Jezusa małego (…)Do Betlejemu pełni radości, autor nieznany. (1.1) Rzemieślnicy z Betlejem wyrabiają pamiątki z masy perłowej.
(1.1) w Betlejem żydowskim
betlejemczyk , betlejemka , betlejemita , betlejemitka , betlejka betlejemski
< (Bēthleém) < (bêṯ leḥem) → „dom chleba”
angielski: (1.1) Bethlehem arabski: (1.1) بيت لحم (bayt laḥm) baskijski: (1.1) Betleem białoruski: (1.1) Віфлеем bułgarski: (1.1) Витлеем (Vitleem) czeski: (1.1) Betlém esperanto: (1.1) Betleĥemo fiński: (1.1) Betlehem francuski: (1.1) Bethléem hebrajski: (1.1) בית לחם (bejt lechem) hindi: (1.1) बेथलहम hiszpański: (1.1) Belén łaciński: (1.1) Bethlehemum , Bethlem , Bethlehem , Bethleem niemiecki: (1.1) Bethlehem , Betlehem nowogrecki: (1.1) Βηθλεέμ polski język migowy: portugalski: (1.1) Belém rosyjski: (1.1) Вифлеем słowacki: (1.1) Betlehem starogrecki: (1.1) Βηθλεέμ , Βηθλέεμ (Bēthleém) turecki: (1.1) Beytüllahim ukraiński: (1.1) Вифлеє́м (Vifleêm) węgierski: (1.1) Betlehem wilamowski: (1.1) Betlejem włoski: (1.1) Betlemme
Betlejem ()
rzeczownik, nazwa własna (1.1) Betlejem