brawo ()
,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zwykle w wyraz uznania; oklaski wykrzyknik (2.1) … pokazujący entuzjastyczną aprobatę
(1.1) (2.1)
(1.1) Publiczność głośnymi brawami nagrodziła przebojową arię tenora. (2.1) — Ojechaliśmy ich 3:0! — Brawo, piona!
(1.1) przywitać / nagrodzić / pożegnać brawami • burza braw • gromkie brawa
(1.1) oklaski, aplauz, owacje (2.1) wiwat, wspaniale, pięknie, świetnie
brawura , brawada brawurowy bravissimo bić brawo • duże brawa dla kogoś
→ śmiało < i
angielski: (1.1) applause; (2.1) bravo arabski: (2.1) مرحى, أحسنت azerski: (2.1) afərin białoruski: (2.1) брава bułgarski: (2.1) браво hiszpański: (1.1) aplauso ; (2.1) bravo łaciński: (2.1) macte, macte animo, euge, poeta niemiecki: (1.1) Beifall ; (2.1) bravo nowogrecki: (2.1) μπράβο paszto: (2.1) احسنت polski język migowy: