uroda () ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zespół cech wyglądu człowieka, które pociągają, budzą zachwyt (1.2) wygląd człowieka (1.3) zespół cech idei, sytuacji, itp., które uważane są za pociągające (1.4) urodzaj
(1.1-2)
(1.2) Śliczne córki nauczyciela śpiewały do wtóru ojcowskim skrzypkom. Starszej, Pelagii, przelotnej sympatii (bo czołową adresatką „tęsknot” gimnazjalistów była panna Olimpia Drwęska, o iście olimpijskiej urodzie), wpisał 19-letni Janek w imionnik dwa wiersze „Bądź silną i mężną”, „Bądź Polką”.
(1.1-2) piękno
urodziwy, urodny
angielski: (1.1) beauty; (1.2) appearance esperanto: (1.1) beleco, belo osmański: (1.1) آب (âb) polski język migowy: rosyjski: (1.1) красота ; (1.2) внешний вид rumuński: (1.1) crasnă tagalski: (1.1) ganda