szorstki ()
, ,
przymiotnik jakościowy (1.1) mający niegładką, chropawą powierzchnię (1.2) o człowieku: przykry, nieprzyjemny w obejściu (1.3) o dźwiękach, odgłosach: nieczysty, brzmiący przenikliwie
(1.1) Pamiętam, jak biegłam na bosaka po pomoście, po szorstkich, nagrzanych słońcem deskach.
(1.1) szorstki materiał • szorstka powierzchnia • szorstkie ręce
(1.1) chropawy, chropowaty, ostry, porowaty (1.2) oschły, niedelikatny
(1.1) gładki
(1.1) nierówny
szorstkość szorstko
(šorstkij), (šórstki) < → sierść
angielski: (1.1) rough, coarse; (1.2) coarse, abrupt; (1.3) hoarse białoruski: (1.1) шорсткі duński: (1.1) ru; (1.3) ru esperanto: (1.2) bruska hiszpański: (1.1) rugoso, áspero; (1.2) arisco, áspero, rudo; (1.3) áspero kaszubski: (1.1) parchati, préklowati, swãgrowati, szorstczi; (1.2) dërny, sëri, szorstczi kataloński: (1.1) aspre łaciński: (1.1) asper; (1.2) asper; (1.3) asper rosyjski: (1.1) шерша́вый; (1.2) колю́чий słowacki: (1.1) drsný szwedzki: (1.1) grov, ojämn, sträv, kärv, knölig, oslipad; (1.2) sträv, barsk, sträng, kärv, skarp, hårdhänt, bister, amper, brysk, vresig, tvär ukraiński: (1.1) шорсткий włoski: (1.1) ruvido; (1.2) scontroso, spigoloso