safian ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) cienka, wyprawiona, kolorowo barwiona skóra kozia;
(1.1)
(1.1) Rozłożyliśmy się na skórach jelenich; rozesłano przed nami zamiast obrusa bawolą skórę, wyprawioną jak najdoskonalszy safianJan Potocki, Rękopis znaleziony w Saragossie, Dzień jedenasty. (1.1) Jedna tylko, panna Wanda, nie mogła usnąć. Była to śliczna dziewczyna o zielonych oczach. Wiedziała o swojej urodzie i obnosiła ją jak paw, ptak nadobny i nadobnie głupi. Uporczywie przynosiła Basi swój pamiętnik w safian oprawny i równie natarczywie prosiła o „protekcję”Kornel Makuszyński, Awantura o Basię, VIII. Oj, Basiu, Basieńko. (1.1) Panowie Potoccy chcieli swego czasu, żebym z nim za granicę dla jego edukacyi jechał, żeby to pięknych manier przy mnie nabrał. Ale ja powiedziałem: „Nie pojadę właśnie dla jego niedbałości, bo on u żadnego buta dwóch uszu niema i w moichby się po dworach prezentował, a safian drogi”Henryk Sienkiewicz, Pan Wołodyjowski, Rozdział XLIV. (1.1) Teraz nieznajoma przypomniała się bardziej w porę. Niebawem Balzac otrzymał nową przesyłkę ze stepów: książkę oprawną w zielony safian, „Naśladowanie Chrystusa”. Przyszło w chwili, gdy Balzac męczył się nad swoją powieścią „Lekarz wiejski”, wielokrotnie i mozolnie przerabianą, natchnioną duchem ewangelicznymTadeusz Boy-Żeleński, Balzak, 6. „Cudzoziemka”.
safianowy
, < < → mocny
angielski: (1.1) morocco, Morocco leather, saffian esperanto: (1.1) marokeno niemiecki: (1.1) Saffian słowacki: (1.1) safián