odporny () , ,
przymiotnik (1.1) mający wysoką odporność i wytrzymałość; silny, wytrzymały (1.2) taki, na którego dana rzecz nie ma wpływu; obojętny
(1.1-2)
(1.1) Pies się hartuje, jest bardziej odporny i mniej podatny na wszelkie chorobyz Internetu.. (1.2) Jestem dość odporny na docinki pod swoim adresemBoruc: jestem już na to odporny.
(1.1) mocny
(1.1) podatny, słaby, osłabiony (1.2) wrażliwy
odporność , uodpornienie , uodparnianie odpornościowy odpornie uodpornić (się), uodparniać (się)
angielski: (1.1) resistant, immune, robust, hardy, refractory; (1.2) insusceptible, tolerant, resilient białoruski: (1.1) ўстойлівы bośniacki: (1.1) otporan bułgarski: (1.1) устойчив chorwacki: (1.1) otporan czeski: (1.1) odolný duński: (1.2) resistent, modstandsdygtig, upåvirkelig, immun esperanto: (1.1) rezistema francuski: (1.1) résistant, immun; (1.2) inaltérable hiszpański: (1.1) resistente kaszubski: (1.1) òdpiérny / òdpórny, wëtrzëmałi, cwardi, zatôrczny; (1.2) niewrazlëwi kazachski: (1.1) төзімді (tözimdi) litewski: (1.1) atsparus łotewski: (1.1) izturīgs macedoński: (1.1) отпорни niemiecki: (1.1) beständig, abgehärtet, immun portugalski: (1.1) resistente rosyjski: (1.1) упорный, выносливый, закалённый, стойкий; (1.2) устойчивый, стойкий, отпорный, упорный serbski: (1.1) отпоран słowacki: (1.1) odolný ukraiński: (1.1) стійкий włoski: (1.1) resistente