zobowiązać () , ,
czasownik przechodni dokonany ( zobowiązywać) (1.1) nałożyć na kogoś obowiązek wykonania jakiejś czynności czasownik zwrotny dokonany ( zobowiązywać się) (2.1) nałożyć na siebie obowiązek wykonania jakiejś czynności
(1.1) (2.1)
(1.1) Pracownik jest zobowiązany do zwrotu wyposażenia na koniec dnia roboczego.
(1.1) zobowiązać kogoś do czegoś
(1.1) zobligować
aspekt niedokonany zobowiązywać zobowiązanie , zobowiązywanie zobowiązany
(1.1) (2.1)
angielski: (1.1) oblige, bind arabski: (1.1) تعهد (zobowiązać się) białoruski: (1.1) абавязаць duński: (1.1) forpligte niderlandzki: (1.1) verplichten niemiecki: (1.1) verpflichten norweski (bokmål): (1.1) forplikte norweski (nynorsk): (1.1) forplikte, forplikta rosyjski: (1.1) обязать szwedzki: (1.1) förpliktiga, förplikta, ålägga turecki: (1.1) görevlendirmek; (2.1) görevlenmek ukraiński: (1.1) зобов'язати