dusić ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( brak) (1.1) tamować oddychanie, zaciskając gardło lub usta i nos (1.2) podrażniać drogi oddechowe (1.3) gotować pod przykryciem, w niewielkiej ilości tłuszczu lub wody (1.4) o uczuciach tłumić, powstrzymywać czasownik zwrotny niedokonany dusić się ( brak) (2.1) dusić (1.1) jeden drugiego, wzajemnie (2.2) ginąć z braku powietrza (2.3) o potrawach: być duszonym (1.3) (2.4) nie wytrzymywać czegoś
(1.1-4) (2.1-4)
(1.1) Złapał ją za gardło i zaczął dusić. (1.2) Strażaków dusił gryzący dym. (1.3) Gulasz należy dusić na małym ogniu przez około pół godziny. (1.4) Nic nie odpowiedziała, dusząc w sobie płacz.
dusiciel , duszność , dusznica , dusidło , dusiennica , duszenie , Dusiołek udusić, poddusić, podduszać, przydusić, przyduszać, zadusić, zdusić duszny, duszony duszno
dusić w krótkim sosie • dusić w zarodku • kogo bieda dusi, ten wszystko musi
angielski: (1.1) strangle; (1.2) choke; (1.3) stew, braise; (1.4) supress; (2.2) suffocate arabski: (1.3) جأش białoruski: (1.1) душыць bośniacki: (1.1) zadavljivati chorwacki: (1.1) zadavljivati duński: (1.1) strangulere, kvæle; (1.2) kvæle; (1.3) småkoge; (2.2) kvæle esperanto: (1.1) sufoki, strangoli; (1.3) brezi, stufi; (2.2) sufokiĝi francuski: (1.1) étrangler; (1.3) braiser; (1.4) étrangler hiszpański: (1.1) estrangular, asfixiar, sofocar; (1.3) estofar niemiecki: (1.3) dünsten rosyjski: (1.1) душить; (1.3) тушить szwedzki: (1.1) strypa, kväva; (1.3) stuva; (2.2) strypas, kvävas; (2.3) stuvas tuvalu: (1.1) fakaiˈtia wilamowski: (1.1) wiygia, wjȳgja włoski: (1.1) affogare, strangolare, strozzare; (1.2) asfissiare; (1.3) brasare