młodzieńczy () , ,
przymiotnik (1.1) właściwy młodym ludziom (1.2) pochodzący z okresu czyjejś młodości
(1.1-2)
(1.1) Bunt młodzieńczy jest charakterystyczny dla okresu dorastania.
(1.1) trądzik młodzieńczy • młodzieńczy bunt • młodzieńcza fantazja / miłość • młodzieńcze lata (1.2) młodzieńcze utwory malarza / poety
(1.1) starczy
młody , młodzieniec , młodzieńczość młodzieńczo młody, młodziutki, młodziuchny, młodziusieńki, młodziuteńki
angielski: (1.1) youthful, juvenile arabski: (1.1) شاب bułgarski: (1.1) юношески chiński standardowy: (1.1) 少年 (shàonián) czeski: (1.1) mladický francuski: (1.1) juvénile hiszpański: (1.1) juvenil jidysz: (1.1) יוגנט־ (jugnt-) niemiecki: (1.1) jugendlich nowogrecki: (1.1) νεανικός portugalski: (1.1) juvenil szkocki: (1.1) green, youthie; (1.2) youthie szwedzki: (1.1) ungdomlig ukraiński: (1.1) юна́цький