owacja ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ostentacyjne i publiczne wyrażenie komuś uznania lub czci, w szczególności burzą braw (1.2) w starożytnym Rzymie: przyznawana przez senat nagroda dla zwycięskiego wodza w postaci uroczystego wjazdu do Rzymu, mająca status niższy niż triumf;
(1.1-2)
(1.1) […] dokument spotkał się z ciepłym przyjęciem – towarzyszyły mu okrzyki i owacje na stojącoEric Steven Raymond: Zemsta hakerów.. (1.1) Wspaniały występ solowy znanego aktora wzbudził owację publiczności.
(1.1) przyjąć kogoś / coś (z) owacją • urządzić komuś owację • owacje na stojąco
(1.1) brawa, aplauz, oklaski, wiwaty
(1.1) wygwizdanie
owacyjny owacyjnie
→ owacja (1.2)
(1.1) W znaczeniu pojedynczego aplauzu stosuje się także liczbę mnogą: owacje.
angielski: (1.1) ovation; (1.2) ovation białoruski: (1.1) авацыя esperanto: (1.1) ovacio łaciński: (1.2) ovatio rosyjski: (1.1) овация ukraiński: (1.1) овація