dativ ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) celownik
dativ ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) celownik
(1.1)
dativ ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) celownik
(1.1) en dativ, dativen, dativer, dativerne
(1.1) Tysk og islandsk har bevaret fire kasus: nominativ, akkusativ, genitiv og dativ. → W niemieckim i islandzkim zachowały się cztery przypadki: mianownik, biernik, dopełniacz i celownik.
(1.1) hensynsfald, skrót dat.
(1.1) zobacz też: słownictwo gramatyczne w jęz. duńskim
dativ ()
(1.1) celownik
dativo
dativ ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) celownik
dativ ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) celownik