marra ()
rzeczownik (1.1) linia
marratxo marradun, marratzaile marrakatu, marratu
marra ()
(1.1) 3. literacki (passé simple) czasownika marrer
marra ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) luka, pustka, puste miejsce (1.2) młot kamieniarski
(2.1) (2.2)
(1) marras
(1.1) falta, hueco, oquedad (1.2) almádena, almádana, almádina, almadaneta, almadeneta, almaganeta,
(1.1) marrar; marrón , marro , marrillo (1.2) marrear; marrazo , marrón
(1.1) < marrir < → przeszkadzać (1.2)
marra ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) hak, zaczep
(1.1) marra, marrae
marra ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) graca, motyka (1.2) ramię kotwicy
(1.1-2) marra; marre