jeździec ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba jeżdżąca wierzchem na zwierzęciu wierzchowym; (1.2) kolarzStefan Wiertlewski, Grindowanie na pegach, czyli o zapożyczeniach angielskich w socjalnej odmianie języka, w: Język. Komunikacja. Informacja 1/2006 pod red. P. Nowaka i P. Nowakowskiego, s. 72.
(1.1)
(1.1) Adam jest bardzo doświadczonym jeźdźcem.
jeżdżenie , jazda , ujeżdżanie , ujeżdżenie , jeździectwo jeźdźczyni przyjeżdżać, jeździć , jechać jeździecki jazda
do dobrego konia trzeba dobrego jeźdźca, inaczej wkrótce się rozstaną
(1.1) (1.2) neosemantyzm (1.1) < kalka z
angielski: (1.1) rider, horseman arabski: (1.1) فارس, خيال bułgarski: (1.1) ездач hiszpański: (1.1) jinete japoński: (1.1) ライダー kataloński: (1.1) genet litewski: (1.1) jojikas nowogrecki: (1.1) καβαλάρης , ιππέας rosyjski: (1.1) ездо́к , вса́дник tybetański: (1.1) ཨ་དྲུང༌ ukraiński: (1.1) вершник wilamowski: (1.1) rȧjter włoski: (1.1) cavaliere