Minerwa () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) bogini mądrości, wojny sprawiedliwej, rękodzieła i sztuki oraz nauczycieli i szkół, utożsamiana z grecką Ateną;
(1.1)
(1.1) Minerwa uchodziła początkowo za etruskie bóstwo rzemiosła i sztuki. (1.1) Święto Minerwy, 19 marca, było dniem wolnym od naukiAleksander Krawczuk, Mitologia starożytnej Italii, s. 228, Warszawa, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1982. (1.1) W bocznych nawach świątyni kapitolińskiej stały posągi Minerwy i Junony, które wraz z Jowiszem stanowiły trójcę bogów stworzoną na wzór etruskiAleksander Krawczuk, Mitologia starożytnej Italii, s. 330, Warszawa, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1982. (1.1) Jowisz razem z żoną Junoną i Minerwą tworzyli tzw. triadę kapitolińską.
(1.1) bogini Minerwa • boska Minerwa • atrybut / figurka / kult / posąg / świątynia / święto / wizerunek Minerwy • ku czci / na cześć Minerwy • oddawać cześć / poświęcony / składać ofiary Minerwie • czcić Minerwę
(1.1) Atena
(1.1) bogini
minerwa
świnia poucza Minerwę • wbrew woli Minerwy
(1.1) ;
angielski: (1.1) Minerva czeski: (1.1) Minerva esperanto: (1.1) Minerva hiszpański: (1.1) Minerva japoński: (1.1) ミネルバ, ミネルウァ łaciński: (1.1) Minerva niemiecki: (1.1) Minerva nowogrecki: (1.1) Μινέρβα portugalski: (1.1) Minerva rosyjski: (1.1) Минерва słowacki: (1.1) Minerva starogrecki: (1.1) Ἀθηνᾶ ukraiński: (1.1) Мінерва włoski: (1.1) Minerva