mienie () , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) ogół rzeczy stanowiących czyjąś własność; (1.2)
(1.1) (1.2)
(1.1) Wojna pozbawiła moją rodzinę całego mienia.
(1.1) mienie narodowe / państwowe / osobiste / społeczne / prywatne / dzierżawione • mienie zadłużone / niezadłużone • mienie rozbitkowe • mienie stowarzyszenia • kara konfiskaty mienia • konfiskata mienia • obciążenie mienia • podział mienia • przepadek mienia • przestępstwo przeciwko mieniu • zastawione mienie • zwrot mienia • mienie ruchome / nieruchome
(1.1) aktywa, dobro, dobytek, dorobek, majątek, posiadłość, własność (1.2) posiadanie
mieć
(1.1) Zwykle w
angielski: (1.1) property, possesions , belongings , estate białoruski: (1.1) маёмасць francuski: (1.1) avoir hiszpański: (1.1) patrimonio , bienes karaimski: (1.1) наамат kazachski: (1.1) мүлік niemiecki: (1.1) Gut , Habe rosyjski: (1.1) имущество , достояние ukraiński: (1.1) майно