kle

__TOC__ kle () , ,

wykrzyknik (1.1) odgłos wydawany przez bociana

(1.1)

(1.1) Bociek, bociek leci!/ Dalej, żywo, dzieci! / Kto bociana w lot wyścignie, / Temu kasza nie ostygnie. // Kle, kle, kle, kle, kle! Maria Konopnicka, Bocian [w:] tejże Poezje dla dzieci do lat 7.

klekot, klekotanie, klekotka klekotać

kle ()

czasownik (1.1) ubierać (1.2) pasować komuś, ładnie wyglądać

(1.2) Eg kler betre beige enn kvitt. → Ładniej mi jest w beżowym niż w białym.

kle på seg • kle av seg • kle seg opp • kle seg ut