subtelność () , ,

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, co subtelne (1.2) niewielka, drobna różnica (1.3) subtelny szczegół, drobiazg

(1.1-3)

(1.1) Wie­dzia­łam, że Impe­ra­tor jest zdolny do strasznych rzeczy, ale spo­dzie­wa­łam się po nim choć odro­biny sub­tel­no­ści.

(1.1) łagodność, delikatność, wykwintność, finezja, wytworność (1.2) niuans

(1.1) wulgarność, grubiaństwo

subtelny subtelnie

(1.2) zazwyczaj w

angielski: (1.1) subtlety, subtleness, delicacy; (1.2) nuance, subtlety arabski: (1.1) فارق بسيط (1.2) ;دهاء ,كياسة duński: (1.1) subtilitet esperanto: (1.1) subtileco; (1.3) subtilaĵo francuski: (1.1) subtilité , finesse , ténuité , délicatesse ; (1.2) nuance hiszpański: (1.1) sutileza , sutilidad , delicadeza , refinamiento ; (1.2) sutileza interlingua: (1.1) subtilitate, finessa islandzki: (1.1) blíða łaciński: (1.1) subtilitas portugalski: (1.1) subtileza rosyjski: (1.1) тонкость (tonkostʹ) ukraiński: (1.1) субтильність włoski: (1.1) sottigliezza , finezza , raffinatezza