wraak ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zemsta czasownik (2.1) forma pierwszej osoby liczby pojedynczej czasu teraźniejszego czasownika wraken (2.2) tryb rozkazujący liczby pojedynczej czasownika wraken (2.3) forma pytająca drugiej osoby liczby pojedynczej czasu teraźniejszego czasownika wraken
(1.1) Hij heeft pas jaren later wraak genomen. → On zemścił się dopiero po latach.
(1.1) wraak nemen → zemścić się
(1.1) wreker